September 30, 2009

.

.... I HATE days like these ....



September 26, 2009

Sambutan Hari Raya 2009

Selamat Hari Raya
Maaf zahir batin



Raya tahun ni sambut secara sederhana saja. Tiap tiap tahun pun sederhana sebenarnya. Tapi tak pe lah. Nak cakap jugak sederhana. Sebabnya kurang mud nak beraya. Ada lagi satu exam kott belum lepas. Macam mana nak ada feeling. Dah tu tak ada pulak orang nak kasi insentif. (Read : Duit raya) Sedih. Sedih.
Tell me now and tell me how... Yeahh.... (Tetibe)
Apapun just let the pictures story-mory yeh. I sangat lazy!


Aktiviti pertama semestinya bermaafan bersama suami tercinta. Haha i kan isteri yang tersangat penyayang. Tersangat tu. Terlebih. Haha. Jadi wajib lah minta maaf di hari yang mulia ini. Of course lah tak ada gambar. Kami berdua je. Belum ada junior. Tak ada orang nak tolong snap. Hik hik hik.


Aktiviti ke 2 di pagi raya setelah bermaafan bersama suami.


Open House Raja & Ilya
Him and his groupmates



Open House Imah, Aina dan Wani
BFF. Tak cukup korum. Tertinggal lagi sorang.


Muka i yang sangat mengantuk dan letih melantak.


Open House Amir & the gang
Muka ceria balik lepas puas tidur dan lapar balik.



Sangat banyak open houses haritu. Memang boleh meletup ah perut. Berat badan pun boleh terus naik mendadak. Ape pun terima kasih kepada yang sudi menjemput dan mengenyangkan perut ini.

Dah Ah. Cukup la tuh. I sangat Malas nak upload-upload nih.

Babai !

Selamat Hari Raya lagi. Raya kan sebulan.

Babai lagi sekali

September 21, 2009

.

HATI...
...mengapa masih tidak tenang
HATI...
...mengapa masih berat
HATI...
...kembalilah lapang

September 18, 2009

RAYA datang lagi...

Ceh. Ayat macam nak gempak je. Ala ala macam slogan jualan mega karnival je eh.

Memang setiap tahun raya akan datang selepas habis Ramadhan. Laa memang la macam tu. Semua orang pun tahu. Entah apa maksud di sebalik pernyataan tu pon aku tak tahu. HAHA.

Tapi kan mood raya aku setiap tahun pun tak akan datang. HOHO. Tak ada feel pun nak raya. Sejak dua menjak beraya di perantauan. Eh jap. Dah banyak menjak dah la aku beraya kat sini. Dah 6 tahun aku kott aku tak raya kat M'sia. Sadis! Maksudnya dah 6 tahun aku dah kott aku tak kutip duit raya. HUHUHU. Begini la nasib perantau.

Memang tak rasa sangat pun raya di perantauan sebab nya kan tak ada environment raya. Hoh. Environment raya u! Kelas kan bunyi tu. HAHAH. Penting tuuu dengan environment raya untuk rasa feel raya. Bunyi mercun berdentam dentum. Lagu raya berkumandang dari TV dari radio. OH macam macam la environment yang perlu di hidupkan sepaya feel raya datang. Kat sini sah sah lah tak ada gitu gitu semua.

Well, rutin raya setiap tahun pun sama je. Setakat makan. Eh silap. Semayang dulu la. Astaghfirullah. Ingat makan je dulu.
Mula-mula pagi tu pergi semayang raya ramai-ramai. Memang ramai. Tiba tiba time semayang raya kan, aku nampak ramai jugak komuniti Islam kat sini. I mean among the students la of course. Penuh satu dewan. Betul tak tipu. Campur la dengan Malaysian, orang Arab, African dan suku suku kaum yang lain.
Lepas habis semayang dan tazkirah, sambung pula dengan sesi salam bersalaman sekejap. Mintak maaf sikit sebanyak. Kalau rasa ada dosa dengan seseorang tu (mainly mengumpat la) mesti cepat cepat pergi mintak maaf selepas semayang. Tu aku je lah. Orang lain aku tak tahu la kan. HAHAHAHA. Ayat pernyataan yang tak boleh blah. Ye lah, aku hanya insan biasa yang bisa melakukan kesilapan, bergunung kesilapan dalam kehidupan seharian. Termasuklah TER-mengumpat orang. TER tau. Bukan sengaja. TIba tiba borak borak.P astu TERborak la pasal orang. Jadi TER mengumpat la tu kan. Kan? Kan? Kan? Bukan plan pun nak mengumpat orang. ISH ISH ISH. Mengucap. Mengucap. Tak baik tiru aksi ini.
NEXTTT... Aktiviti seterusnya melawat bilik kawan kawan sambil bawak pinggan,sudu dan cawan. Melantaklah ko hari tu sampai terkeluar isi perut.

So bagi kami perantau di sini. Cam best je guna ayat 'perantau' banyak banyak kali. HOHOH. Kasi aku can la beb, ni tahun terakhir aku akan jadi perantau. So, aku akan guna banyak banyak perkataan perantau hari ni.
So, kesimpulan yang aku nak buat kat sini adalah:- bagi kami perantau kat sini kan, raya basically nya adalah hari melantak sedunia. HAHAHAHAHA.

Tapi kan. TApi kan. Kan kan kan.. Sejak tahun lepas kan kan kan, rutin tu kan kan kan dah TER tukar la sedikit. HAHAHAHAHA.
Annoying! Ngade-ngade!

K lah aku serius balik. Tetapi sejak aku dah tukar status 'berkahwin', rutin tu of koz la kena tukar sedikit kan. HAHAHAHA. Ok lah. Tak nak lah cerita rutin apa yang tukar. Dah malas nak bercerita. HAHAHA

Cuma nya kan. Setiap tahun semasa malam raya, aku dan Raja (one of my BFF) akan masak sama sama. Masak sikit untuk menjamu di pagi lebaran. Itu macam dah jadi tradisi aku dan dia.Time tu je la aku rasa ada environment raya sikit. Sikit je la. Dan tradisi itu je masih tidak berubah walaupun status aku dah berubah. HAHAHA.

Jadi nye lah kan. Di sini kan. EH annnoyyingggg nye dengan kan kan kan! HAHAHA. Maaf suis hari ni tak betul sikit.
Serius balik.


Dikesempatan ini, aku ingin menyusun 10 jari memohon maaf di atas kesilapan dan
kesalahan saya yang lalu.
Sesungguhnya yang baik itu datangnya daripada Allah SWT
dan yang buruk itu adalah kelemahan saya sendiri.

Marilah kita meraih kemenangan dengan saling memaafkan.




SALAM AIDILFITRI
MAAF ZAHIR DAN BATIN

...From Russia with loads of love...


September 11, 2009

Kondisi semasa


Sekarang saya rasa sangat 'SAKIT RUMAH'

Rindu pada belaian ibu
Teringat pada gurauan bapa
Tiada lagi bebelan kakak
Terbayang lambaian pintu rumah memangil manggil


...OmmPPhhh...

Saya

HOMESICK!!!

Saya nak balik. Saya nak jumpa ibu.
Saya nak balik. Saya nak peluk ibu puas puas.

Saya nak balik. Saya nak jumpa bapa.
Saya nak balik. Saya nak peluk bapa puas puas.

Saya nak balik. Saya nak jumpa kakak.
Saya nak balik. Saya nak dengar kakak bercerita puas puas.

Saya nak balik. Saya nak jumpa rumah.
Saya nak balik. Saya nak tatap rumah puas puas.

Saya nak balik. Saya nak melawat bazar ramadhan.
Saya nak balik. Saya nak borong kat semua gerai.

Saya nak balik. Saya nak balik. Saya nak balik.
Saya nak balik. Saya nak balik. Saya nak balik.
Saya nak balik. Saya nak balik. Saya nak balik.
Saya nak balik. Saya nak balik. Saya nak balik.
Saya nak balik. Saya nak balik. Saya nak balik.

Kalau dah penat baik jangan baca. Nanti anda pun akan turut sakit rumah.
Saya tak nak bertanggungjawab. Saya tak ada ubatnya.

Saya nak balik. Saya nak balik. Saya nak balik.
Saya nak balik. Saya nak balik. Saya nak balik.
Saya nak balik. Saya nak balik. Saya nak balik.
Saya nak balik. Saya nak balik. Saya nak balik.
Saya nak balik. Saya nak balik. Saya nak balik.
Saya nak balik. Saya nak balik. Saya nak balik.
Saya nak balik. Saya nak balik. Saya nak balik.
Saya nak balik. Saya nak balik. Saya nak balik.
Saya nak balik. Saya nak balik. Saya nak balik.
Saya nak balik. Saya nak balik. Saya nak balik.
Saya nak balik. Saya nak balik. Saya nak balik.
Saya nak balik. Saya nak balik. Saya nak balik.
Saya nak balik. Saya nak balik. Saya nak balik.
Saya nak balik. Saya nak balik. Saya nak balik.
Saya nak balik. Saya nak balik. Saya nak balik.
Saya nak balik. Saya nak balik. Saya nak balik.
Saya nak balik. Saya nak balik. Saya nak balik.
Saya nak balik. Saya nak balik. Saya nak balik.
Saya nak balik. Saya nak balik. Saya nak balik.
Saya nak balik. Saya nak balik. Saya nak balik.

September 08, 2009

Snippets

It's been like ages since we got internet connection. We were both lazy to wander around paying for the bills. Hence, no internet lorr...
  1. Last week was full with snoring and lazy-ing around. And of course it was book-free week. Hehs. I memang tak sedar diri masih ada exam yang belum habis..
  2. I'm still in the 'adaptation' mode. Of course. Why not? 2 months in the hot summer yet so wonderful Malaysia and tup tup after several hours journey here we are, back again to the study life.. Tak sempat nak prepare mentally lagi. 2 bulan rasa sangat sekejap dan tidak mencukupi.
  3. The KUL-DOHA-MOS-GOR journeys were damn tiring! 7 hours plus from KUL-DOHA, 7 hours transiting in Doha, another 5 hours plus from DOHA-MOSCOW and a day plus to travel back to my place in Nizhny. Totally its 43 hours?? WT notFun.
  4. So that's why we decided to check in at the nearest hotel; Domodedovo Aero hotel. Only 500m away from the airport. And there's shuttle bus every 15 min from the airport to the hotel and from hotel to the airport. Simple!


Tada..!!


Presenting the not-typical-Russian-hotel

View from outside (Cilok dari MR Google)


Standard room for two. So not typical Russian. Selesa.


Err.. TV?


Tu wardrobe la. Ape lagi..

Err.. sape tuh haa?? Tatau a. Kasi je la enterprem sket




IKLAN :

Yeay! Saya gembira dapat makan burger KING!


Nak sambung tido. Babai !

Sekian....